İnsan yalnız görünen bedenden ibaret değildir. İçinde latif merkezler vardır. Bunlar zorla açılmaz. Zikir, edep, mürşid nazarı ve sabırla uyanır.
İlk uyanan merkez kalptir. Zikir burada kök salar. İlk huzur, ilk yanma, ilk sızlama burada hissedilir. Kalpte daralma bazen ceza değil, temizliktir. Çünkü içeriye nur girmeye başladığında eski karanlık rahatsız olur.
Kalp temizlendikçe ruh genişler. İlhamlar burada belirir, aşk burada doğar. Gözyaşı, ferahlık, iç genişliği ve sebepsiz bir muhabbet hâli ruhun uyanış alametlerindendir.
Sır mertebesinde konuşma azalır. İnsan daha az anlatır, daha çok sezer. Hakikat, kalbe kelimesiz iner. Bu yüzden sır ehli çok konuşmaz; çünkü bilir ki fazla söz hâli incitir.
Hafî merkezinde benlik çözülmeye başlar. Kul artık kendini merkeze koymaz. "Ben yaptım, ben gördüm, ben bildim" sözleri ağır gelir.
Ahfâ en gizli merkezdir. Burada kul yokluğun eşiğine yaklaşır. Söz incelir, nefes sakinleşir, iddia kaybolur. Burada artık maksat görmek değil, Hakk'ın muradına teslim olmaktır.
Editör — M.U.
www.radyomevlana.com