Cenâb-ı Hak, Fecr sûresinde "Ey mutmain olmuş nefs" diye hitap eder. İşte bu mertebe, kalbin ıstıraptan huzura yöneldiği mertebedir.
Mutmainne nefis, şek ve şüpheden temizlenmeye başlamıştır. Kötü huylardan arınır, fenalığa arzusu zayıflar. Tevekkül, cömertlik, yumuşaklık, kusurları bağışlama, hamd, şükür, teslimiyet ve rıza hâli belirir.
Bu mertebede kalp zikrullah ile sükûna kavuşur. Talebe artık her şeyi kavga ederek değil, teslim olarak karşılamayı öğrenir. Rüya ile yakaza arasındaki perde incelir. Bazı mânâlar daha açık zuhur eder.
Fakat yine de evladım, hâl amaç değildir. Görmek makam değildir. Asıl ölçü; ahlâkın güzelleşmesi, günahın azalması, kalbin yumuşaması ve nefsin küçülmesidir.
Mutmainne mertebesine erişenler için velâyet kapısı açılır. Ama veli olmak, insanlardan üstün olmak değildir. Bilakis insanlara daha çok merhametle bakmaktır.
Editör — M.U.
www.radyomevlana.com