Levvâme mertebesinde nefs artık uyanmaya başlar. Kötülük yaptığında pişman olur, kendini kınar, tevbe eder. Fakat henüz tam kuvvet bulamadığı için tekrar düşer. İyilik ile kötülük arasında gider gelir.
Bu hâl kötü değildir evladım. Çünkü pişmanlık, rahmetin kalpteki ilk yankısıdır. İnsan günahından rahatsız oluyorsa, kalbinde hâlâ bir nur kıvılcımı var demektir.
Bu mertebede gizli riya, makam arzusu, kendini beğenme ve çekişme hâlâ bulunabilir. Fakat artık talebe hakkı hak, bâtılı bâtıl görmeye başlar. Hastalığını bilir ama henüz ondan tamamen kurtulamaz.
Levvâme'nin âlemi berzah gibidir. Uyku ile uyanıklık arasında mânâlar belirmeye başlar. Rüyalar sembolleşir. Bazen uyarılar, bazen ışıklar, bazen mürşid yüzü, bazen ezan ve zikir sesleri görülür ya da işitilir.
Bu makamda talebe zikrini artırır, rabıtasını kuvvetlendirir ve ölümü tefekkür eder. Çünkü ölümü unutanın nefsi güçlenir; ölümü hatırlayanın kalbi yumuşar.
Editör — M.U.
www.radyomevlana.com